Bardzo często pada pytanie: "czy płyta obornicka może być montowana na konstrukcji drewnianej?"
Oczywiście płyta obornicka może być montowana na konstrukcji drewnianej przy pomocy wkrętów do drewna - do konstrukcji stalowej płyty mocowane są wkrętami samowiercącymi.
Na co jednak warto zwrócić uwagę? Drewno konstrukcyjne charakteryzuje się pewnymi właściwościami, podobnie jak stal. Przy zastosowaniu konstrukcji drewnianej należy pamiętać, że drewno musi być odpowiednio zabezpieczone i wysuszone - czyli odporne na "spaczenie". Wszelkie deformacje drewna po zamontowaniu płyty warstwowej w znaczący sposób mogą wpłynąć na estetykę oraz szczelność całego obiektu.
Płyty warstwowe bardzo często polecane są jako materiał okładzinowy podczas renowacji istniejących obiektów budowlanych.
Poniżej opisane są rodzaje i właściwości drewna konstrukcyjnego:
Jakie gatunki drewna są wykorzystywane do tworzenia konstrukcji drewnianych? Sosna pospolita. Biel sosny pospolitej o kolorze jasnożółtym lub żółtoszarym jest szeroki. Twardziel ma zabarwienie czerwonobrunatne i charakteryzuje się intensywnym zapachem żywicy. Słoje roczne sosny są wyraźne z szeroką strefą drewna późnego. Najlepsze właściwości techniczne ma drewno sosny z drzew ściętych w wieku 80-120 lat. W drzewach starszych drewno jest mniej spoiste.
Drewno sosny jest średnio ciężkie, ma dobre właściwości wytrzymałościowe, a dzięki dużej zawartości żywicy jest stosunkowo trwałe, odporne na działanie umiarkowanej wilgoci i dobrze zachowuje się pod woda. Biel daje się dobrze nasycać impregnatami, podczas gdy twardziel jest praktycznie nieprzesiąkliwa. Drewno sosnowe ma uniwersalne zastosowanie w budownictwie. Wykonuje się z niego konstrukcje nośne (dachowe, stropy, ściany, słupy, ramy, kratownice itp.), tarcice jako surowiec do dalszego przerobu, stolarkę budowlaną, podłogi, sklejki, okleiny, obłogi i wyroby drewnopochodne.
Drewno sosnowe dobrze przyjmuje farby i lakiery z wyjątkiem miejsc żywicznych. Świerk. Drewno świerka jest słabo żywiczne, ma twardziel biała z żółtym odcieniem u odmiany białej lub czerwonobiała u odmiany czerwonej. Ma wyraźne słoje roczne (odmiany północne i wysokogórskie są wąskosłoiste). Najlepsze właściwości techniczne ma drewno z drzew ściętych w wieku 80-120 lat. Drewno świerka jest lekkie, miękkie, ma średnie parametry wytrzymałościowe. Jest łupliwe i trudne w obróbce mechanicznej. Przeważnie ma wiele sęków rozmieszonych w regularnych okółkach oraz pęcherze żywiczne.
Drewno świerkowe jest materiałem trwałym, gdy jest stosowane w miejscach suchych i przewiewnych lub gdy stale znajduje się pod woda. świerk wysokogórski i północny ma lepsze właściwości wytrzymałościowe i jest trwalszy od świerka nizinnego. Drewno świerkowe nie nadaje się do nasycania ciśnieniowego, natomiast można go impregnować w kąpielach lub innymi metodami. Nadaje się do malowania i bejcowania, lecz nie do polerowania. Świerk ma zastosowanie podobne jak sosna, jest jednak materiałem od niej gorszym. Jodła. Drewno jodły zawiera najmniej żywicy spośród wszystkich drzew iglastych. Ma twardziel jednolicie biała lub żółtawobiała różowiejąca ku rdzeniowi, czasem z odcieniem szarym lub zielonkawo-szarym.